تخصیص بهینۀ اراضی و تعیین محصولات مناسب کشت هر منطقه برای جلوگیری از مصرف بی‌رویۀ نهاده‌ها و کاهش مخاطرات ناشی از کمبود منابع تأمین غذا، ضروری به نظر می‌رسد. هدف مطالعه حاضر، بهینه‌یابی الگوی کشت در قالب مدل چندهدفه در راستای تامین غذایی (امنیت از لحاظ کمّی و کیفی تولید محصولات زراعی) در شهرستان بابل می‌باشد. داده‌های مورد نیاز از سازمان جهاد کشاورزی استان مازندران در سال زراعی 1401-1400 جمع‌آوری شد. نتایج الگوی بهینه بر اساس رویکرد پایداری کشاورزی و تامین امنیت غذایی نشان داد، سود کشاورزان حدود 5/0 درصد نسبت به الگوی رایج منطقه افزایش داشته است. همچنین میزان تولید محصولات، که حداکثرسازی آن به عنوان هدف امنیت کمّی تولید مواد غذایی (محصولات زراعی) مطرح بود، 8/3 درصد افزایش یافته است. همچنین مصرف کود شیمیایی نیز که حداقل‌سازی آن به عنوان هدف امنیت کیفی تولید محصولات زراعی در منطقه لحاظ شده بود، به میزان 9/1 درصد نسبت به حالت فعلی منطقه کاهش یافته‌ است. نتایج افزایش میزان تولید محصولات زراعی و کاهش میزان مصرف نهاده‌های شیمیایی، مؤید آن است که الگوی کشت پیشنهادی می‌تواند با بهبود کمّی و کیفی تولید محصولات زراعی (غذا)، در راستای دستیابی به حداقل یکی از شاخص‌های امنیت غذایی که تامین غذای بیشتر و سالم است، نقش موثری را ایفا نماید. همچنین بر طبق نتایج، توسعه کشت سایر محصولات (گندم، سویا و کلزا) به لحاظ نقش ویژه‌ی این محصول در تأمین غذای موردنیاز جامعه و کاهش مصرف نهاده‌ها، در شهرستان بابل پیشنهاد می‌شود.